eto una…

eto pangalawa…

Oh, ano napili nyo sa dalawa? Parehong hot ang mga kumanta, (inay ano na ba nangyayari sa akin? tiburcio attack na ata talaga ko?!) Pero nagsasabi lang ako ng totoo, parehong hot pero nanaig pa rin ang pagkagurlaloo ko. Sa Red Hot Chili Peppers parin ako hehe. Depende rin siguro sa mood mo, kung chill lang ang gusto mo dun ka sa nauna, kung giling-giling ng konti dun ka sa pangalawa, hehe opinyon ko lang naman.

***
Matapos ang 18 mos eto ka at bumalik. Gago! Alam mo namang gusto kita. Amp, ano pinapakilig mo lang ako. At hello all this time di mo binura ang number ko. Paksyet! At sasabihin mong naisip lang kita from nowhere. Paksyet ulit. Ayoko nang magmukhang tanga kaya eto binura ko na ulit number mo. Ayaw ko ng umasa at himala hindi ko minemorize ang number mo.

***
Bago ako sumalang sa casting. Pumotoshoot pala muna ako. Ewan, i think i look like a bakla. Linis kinis naman kasi ang editing. Ano sa tingin nyo…

Ano naman ang masasabi mo? Ikaw, ano pinapakinggan mo ngayon?

Tatlong araw kami sa ospital at ako ang naatasang taga-bantay. Mahirap kasi hindi ka makatulog ng maayos. Oo nga’t malamig pero sobrang lamig naman at ang kama hindi komportable. Para kang sekyu, bawat bukas ng pinto, bigla ka ring mumulat at babangon. Hindi bale ok lang, basta makita ko lang na maayos ang lagay ni Mommy.

Etong si Mommy kahit ooperahan na eh may pagkamoret rin talaga. Mahirap kasi siyang lagyan ng swero, kasi manipis na ang mga ugat niya ng dahil sa chemotherapy. Kaya kailangan doktor na ang maglagay. May pumasok na matangkad, makisig na lalaki si Doc L…

Dr : Good morning Ma’am, check po natin. Mahirap daw kayo lagyan ng swero?!
M : Oo, nakatusok na nga kanina wala parin. Sana ikaw na ang huli.
Dr : Titingnan ko pong mabuti.

Minamasdan ko si Doc L., may itsura, matangos ang ilong, moreno, type ko hehe. Kaso ng maglalagay na ng swero, pumipilantik ang mga daliri. Alam na!!!

Dr : Ready na po? Try po natin, sana meron.
M : Sana nga, isa na lang.

Hinawakan ko ang kamay ni Mommy habang tinutusok ng karayom. Hindi ako nagpapakilala na Medtech kasi alam kong medyo makoconscious ang maginsert ng swero pag nalaman na medical allied ang profession ko. Di ako tulad ng iba na pabida, kasi alam ko ang nararanasan ng nasa ganung sitwasyon.

Sa wakas, nailagay na rin ni Doc L at one shot lang, salamat naman. Masakit kasi yun. Pag-alis ni Doc L, sabi ni Mommy…
M : Sayang, matangkad, gwapo, doktor kaso malambot.
SSF : Oo nga, pumipilantik ang mga daliri.

Naging ayos naman ang operasyon ni Mommy, salamat sa mga dasal ninyo. Hinihintay na lang namin ang resulta ng biopsy. At sana negative naman ang resulta, pagdasal nyo mga ate at mga koya ha.

Ang kaigihan lang ng taga-bantay, kahit ano pwede mong kainin, hingi ka lang ng budget hehe. Kaya naman lahat ata ng kainan ah nasubukan ko. Lalo na sa loob mismo ng ospital ay may mga fastfood chain. Kasi naman mahal din ang pagkain sa cafeteria at hindi pa ako sigurado kung masarap diba. Sa may bandang People Support eh tambak din ang kainan kaya gumora ako doon. Naalala ko minsang tumambay ako sa Starbucks doon at ako na ang uzi ito ang narinig ko…

o diba bonggay!!! Nakalkal ko lang naman yan sa cellphone ko kanina kasi nagaambisyon akong magrecord-recordan ng mga tinutugtog ko sa gitara haha. Basta isang grupo sila, hindi ko alam kung call center agents ba sila eh kasi naalala ko alas tres na ata ng umaga nung tumambay ako dun. At wala silang kaabog-abog na nambulabog ng ibang tao, i like!!!

P : You don’t have cows here?
S : Huh? We do have. (Napaisip ako saglit at bigla akong natawa)

Alam ko na ang tinutukoy niya kasi nga naman ang baka sa kanila ay may halong puti at itim sa balat. Yung baka sa Birch tree it’s everybody’s milk!

Nagpunta kami sa Enchanted Cave. Medyo nakakatakot kasi papasok ito sa ilalim at medyo madilim…

Sa dami ng tao, naisip kong wag ng maligo kasi :
a) Malalim ang tubig nasa 9 feet
b) Mukhang maeeskandalo sila kasi walang nagtu-two piece
c) Mukhang hotspring na yung tubig sa dami ng ihi taong naliligo

Pagkatapos namin sa Enchanted Cave, dumiretso naman kami sa Tara Falls. Mga isang oras sa tricycle, sakit sa pwet kasi nagbida-bidahan akong sa baby sit umupo…

Medyo malayo ang lalakarin at kabundukan talaga. Natakot ako baka mapaglaruan kami ng engkanto at maligaw kami. Maghuhubad na sana ako at isusuot ng pabaligtad ang damit buti na lang at sinamahan kami ng taga-roon.

Tuloy tuloy lang sa paglalakad, at pag nakakarinig ako ng kaluskos, kumakaripas ako ng takbo. Madami daw kasing ahas at bayawak sa lugar na iyon, hindi ako natuwa pero si Porenjer tuwang-tuwa at gusto pa atang makakita ng ahas at bayawak. Sulit ang paglalakad ng malayo dahil maganda ang tanawin. Maigi sa pandinig ang lagaslas ng tubig.

Naengganyo na naman si Porenjer at tatalon siya mula sa tuktok. Kami ang kinakabahan para sa kanya, sa kung ano ang pwedeng mangyari. Pinabayaan na namin, bahala na siya. Hindi na rin ako naligo dahil madulas at malumot, yun lang lumublob ang pwet ko dahil nadulas ako sa bato.

Saktong tatalon na siya, aba naglabasan ang mga tao, parang fans lang. Gumana ang mala-dumbo kong tenga at nakinig sa mga bulong-bulongan…

Manong 1 : May kamukha siya
Manong 2 : Oo nga, parang bokalista ng banda, Nirvana ba yun?
Manong 3 : Oo si Kurt Cobain.

Ay mga manong kayo na, kayo na ang fans ni Kurt Cobain. At ako na, ako na ang diyosa. Tagapangalaga ng kalikasan. Ms. Earth pose dapat

Hmmmm…

Isang seasoning commercial…corporate look. Walang linyang sasabihin kungdi aarte ka lang. Kunyari nagluluto ka, halo-halo, budburan ng seasoning mix, halo-halo ulit at tikman kunyari. Hmmm ang tanging nasabi ko sabay tingin sa camera. May nginig factor pa yan, ewan ko na lang kung kita sa camera. Pero siyempre sa tindi ng kumpetisyon. Makasabay mo ba naman si Ibottomless ang sarap sa isang iced tea commercial at iba pang mga kilalang modelo ewan ko na lang, in short hindi ako nakuha.

Yes?!

Casting call ng isang telecom company. Ito naman, wala kang gagawin kungdi, yes ng yes lang sa iba’t ibang emosyon. Ano pa nga ba at may nginig factor na naman ako. Kailangan kong masanay na hindi na dapat kabahan at manginig pa. Panay ang dasal na sana makuha, ngayon ko lang napagtanto ang dami pa lang gusto rin ng raket at isa na ko dun.

Ha?!

Ito ang ultimate casting call na napuntahan ko so far. Ampotah, hindi ko kinaya sa dami ng tao. Yun kasing dalawang naunang casting eh kayong dalawa lang ng cameraman. Sa kanya ka lang aarte. Potah, ito hindi! Sa harap ng madaming tao, at ito pa yung mga kalaban mo sa pwesto. Hindi ko kinaya, kinabog ang dibdib ko. Binalak ko ng umuwi na lang, lalo na nung may dumaan pang artista. At yung idol kong modelo. Ay sabi ko talaga, baka hindi ito para sa akin. Sabi ng katabi ko, “Andito ka na rin lang, ituloy mo na.” Sakto namang lalabas na ako, dumating yung agent ko. Paksyet!!! Pinapasok ako sa loob at pinapirma na. Ibig sabihin hihintayin ko na lang na tawagin ako. Habang naghihintay, pinapanood ko ang mga ibang modelo. OMG! talaga! Hindi ko talaga kaya.

Round 1 : Tatawagin ka sa harapan, mga sampu kayo. Smile, smile. Pag binanggit ang pangalan mo ibig sabihin pasok ka sa round 2.
Round 2 : Ayun na aarte ka na ng ha? ha! at ha rin lang ang sasabihin.
Round 3 : Malamang pagpipilian nila lahat ng nakapasa at saka ka kokontakin.

Tinawag na ako, at sa di ko maintindihang dahilan nakatingin yung castor sa akin. Ikaw ba naman, ako lang kasi ang babaeng naka v-neck na shirt at pants. Silang lahat dress, shorts at kung anu-ano pang kasuotan, halatang pinaghandaan. Smile, smile, smile. Paglingon ko sa kanan, syet bakit ba ko sa kanya napatabi. Isang Angelina Jolie look-alike amp! “Walang personalan, pag hindi nabanggit ang pangalan, uwi na.” Ganun kabrutal ang mga pangyayari. Natawag naman ang pangalan ko, bago maground 2, picture-picture muna. Paulit-ulit si photographer, “May character ka. Karirin mo ang pagcocommercial” Round 2 na, ang walang kamatayang ha? ha! ha. Bago ako naghaha, ulit na naman ni kuya “Galingan mo!” Tila nabuhayan ako at nagkaroon ng pag-asa.

Cute daw ang pagkakaha ko, malay ko ba kung ano itsura ko dun. Tinodo ko na lang andun narin lang ako. Pero potah!!! Kulang parin, ininda ko ng mabuti ng makita ko na ang commercial sa tv. At siya na naman, siya na naman ang nakuha! Bigyan nya naman ako kahit isa lang. Di lang siya ang may kailangan ng pera haha. Ampalaya plus haha. Pero infairness maganda kasi talaga siya, beterana na sa mga tvc. Di bale paghahandaan ko ang susunod. Ito ang linya “We want the anti-virus, now!” (sabay hagis ng telepono) Pagdasal nyo naman ako. Siguro naman sa susunod makakaround 3 na ko Kailangan ko kasi talaga ng raket!

Sa pila pa lang sa terminal ng bus. Maaksyon na ang mga pangyayari, walang sistema at bara-bara lang ang pila. Ang mga nuknukan ng engot na gwardiya at sangkapulisan ay saksakan ng speedy bagal sa pagaayos. Kung kailan darating ang bus saka lang magpapapila ng maayos. Gudlak sa sigawan at bangayan ng madlang pipol. Dumating kami bago mag-alas dose ng hatinggabi sa terminal, nakasakay kami ng bus alas kwatro ng umaga, kumusta naman at pito hanggang walong oras na biyahe pa ang bubunuin namin. At ang lahat ng ito ay nasaksihan ng porenjer, tsk, tsk.

Tsinismis agad ako ng porenjer kung hindi raw ba ako marunong mag-Ingles kasi hindi ko daw siya kinakausap. Oo na ako na ang suplada. Pasensya na, inaantok na ako at pagod na pagod sa pagpila. Tumayo ka ba naman ng apat na oras, ewan ko na lang.

Nakarating kami sa Bolinao, alas dose ng tanghali. Nananghalian sa isang tiyo nila at dumiretso na sa isla kung saan nakatira si Grandma. Kabado ako dahil walang life vest na suot at ang itsura ng bangka parang kasing nipis lang ng aking pangangatawan. Nasabi ko bang hindi ako marunong lumangoy? Slight lang.

Pagkatapos magmano kay Grandma ay gora na kami sa Patar beach. Excited na si Koya at sasakay siya ng traysikel.

eh kung ganyan ang drayber, choosy ka pa ba?

Mahaba haba ang biyahe papunta sa beach. Masakit sa pwet at maalikabok pero sulit naman ang paghihintay.

Patar beach

Kaso may trahedyang naganap. Pinipiktyuran ko na sila gamit si Didi ng biglang huminto at ayaw na niyang magbukas. Nakakailang shots pa lang ako. Naisip ko baka dead batt lang, yun lang hindi ko nadala ang charger. Nakakalungkot dahil pagtingin ko sa lens, gaaaaaaaaawd!!! There is there is, there is water inside!!! Weh arte lang! Pero oo may tubig sa loob. Papatingnan ko pa sa service center kung ano ang maaari nilang gawin. Wala na sa warranty kasi mahigit isang taon ng nagpapagulong-gulong si Didi sa buhangin. Nakakalungkot sabi ng kaban ng cash . Pero bago siya namatay, may malupit ng litrato siyang nakuha…teneeeeeeen…

yun oh

Yan ang mga naganap nung unang araw namin, sa susunod ko na ikukwento yung iba pa.

Bukod pa dun ay ang tambak kong trabaho na hindi ko natapos nung Sabado sa sobrang dami. Sumakit ang mata ko kakasilip sa microscope at pagtatype ng resulta. Kada pikit ko eh puro red blood cells at white blood cells na ang nakikita ko. Sa wakas ay nakababa rin ako at nakapanood ng konting tv….Family Feud…Ang tanong : Anong edad dapat magasawa ang babae. Nagsalitan kami sa pagsagot ni Kapatid…

K : 26
SSF : 25
K : 27
SSF : Naku, ano pa?
K : 21? Sobrang bata naman nun.
SSF : Eh Kapatid, wala na yung edad ko sa lahat ng nabanggit (toinks)
K : Oo nga, ako nandun pa, edi magasawa ka na haha

Tuloy-tuloy lang ako sa pagtatrabaho habang nakikipagkwentuhan kina Kapatid at yung isa pa naming nurse na si Arts. Gwapo kasi yung tatay ng pasyente kaya naghahagikhikan kami…

A : Ang gwapo naman ni Kuya!
K : Naku, wag na yan. Hanap ka na lang ng iba. Madami pa diyan.
SSF : Naku eh yan din ang sinabi ko dati Kapatid (toinks)
A : Eh anong petsa na ngayon, haha

Hay salamat at uwian na rin sa wakas. Pagdating ko sa bahay, nakahain na. Kainan na kaming lahat. Bumanat si Boy Bente :

BB : May nagsuntukan dun sa 7-11 kanina
SSF : Ha? Bakit?
BB : Nahuli nung tatay itatanan yung anak niya.
SSF : Omg! Ano nangyari? May pulis?
BB : Bukol yung mukha nung tatay.
SSF : Grabe, nilabanan nung boypren?
BB : Sabi kasi lasenggo daw yung tatay kaya gusto umalis nung anak na babae.
Fader : Kaya ikaw mamimili ka ng biyenan.
SSF : Kay hirap naman, sa mapapangasawa nga wala pa ko mapili, biyenan pa (toinks)

Binalita sa tv si Aj Perez…

SSF : Gwapo pala tatay ni Aj
Mader : Mas gwapo si Aj
SSF : Ah baka kuha sa nanay
Mader : Kamukha mo nga si Aj (toinks)

Tiningnan kong mabuti si Mader. Seryoso ang mukha niya.

BB : Lalake kaya si Aj!!!

Pambawi siguro sa pagtawag niya ng Avatar nung isang linggo.

***
Doc J : Asan si SSF?
Nurse : Nasa taas po ata, busy.

Maya-maya…
Doc J : Asan si SSF?
Nurse : Nasa taas parin po.

Maya-maya pa ulit…
Doc J : Asan si SSF?
SSF : Hi Doc! (sabay kaway na pang Ms. Universe)
Nurse : (Pabulong) Kanina ka pa hinahanap niyan.
Doc J : Saan tayo sa Holy Week?
SSF : Holy Week Doc?
Doc J : Oo, tara Zambales tapos akyat tayong Baguio.
SSF : Wow! Di nga.
Doc J : Oo nga, basta may island dun sa Zambales diba?
SSF : Holy Week talaga Doc?
Doc J : Oo, eh yun lang ang bakason eh. Ano?

Parang ayaw akong tantanan ni Doc J, hinihintay niya talaga ang sagot ko. Ako lang ang niyayaya niya, pag-iisipan ko pa.

Pero mukhang hindi dun ang destinasyon ko sa Holy Week hehe…

***
Nagring ang phone….
Doc Pogi : Hindi ako makakapagclinic ngayon, may emergency meeting ako.
Nurse : Ah ok po Doc.
Doc Pogi : Ah meron pa pala.
Nurse : Yes Doc?
Doc Pogi : Pakiasar na lang si SSF ha, wala kasi ako diyan.

Weh!!! Ako na, ako na ang love ng mga doctor!!! Lovable naman talaga kasi ako hehe.